Iedere dag had ik in m'n hoofd: we gaan het afmaken vandaag! Komaan!
En elke avond: ach, morgen doe ik dat wel.
En zo bleef dat maar duren...
En daardoor is het cadeau voor m'n zus die op 1 juni verjaarde pas afgeraakt op 22 juni.
Amai!
Schaamgevoel alom!
Soit, het is dus AF!
En zo ziet ie eruit:
Het allermooiste vind ik de bloem.
De bloem van m'n 1ste zus mocht je niet van te dichtbij gaan bekijken.
Deze mag, wat zeg ik: moét, je van dichtbij gaan kijken.
Zo goed heb ik dat gedaan!
Applaus voor mezelf!
Volgende project: de pandenrok met beleg en rits van MmeZsaZsa.
(En ook wel zo'n mooi afgewerkte bloembroche voor mezelf.)
Daar beginnen we morgen aan.
Hup hup hup!
Groetjes,
Martina
Geen opmerkingen:
Een reactie posten